ഹാഗിയ സോഫിയയും അയോദ്ധ്യയും 'ക്ലാഷ് ഓഫ് സിവിലൈസേഷൻസും'!

ഇക്കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച - ജൂലൈ 24, 2020, തുർക്കിയിലെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ഹാഗിയ സോഫിയ എന്ന, ഒരു കാലത്ത് ലോക ക്രൈസ്തവതയുടെ അഭിമാനമായിരുന്ന കത്തീഡ്രലിനെ ഒരു മുസ്ലിം പള്ളിയാക്കി മാറ്റി ആദ്യ നമസ്കാരം നടന്നു എന്ന വാർത്തകൾ നമ്മളെല്ലാം കണ്ടിരിക്കും.

തുർക്കിയിലെ ഹാഗിയ സോഫിയ ഒരു വലിയ പ്രതീകമാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രബലമായ രണ്ട് ഓർഗനൈസ്ഡ്-മതങ്ങൾ തമ്മിൽ, ലോകനിയന്ത്രണത്തിന് വേണ്ടി നൂറ്റാണ്ടുകളായി നടക്കുന്ന കിടമത്സരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ് ഹാഗിയ സോഫിയ - പലപ്പോഴായി അതാത് സമയത്തെ മത-രാഷ്ട്രീയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വിധേയമായി ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളിയും, മുസ്ലിം മോസ്കും, മതേതര മ്യൂസിയവുമൊക്കെയായി മാറിയ, ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും പുതുതായി വീണ്ടും മോസ്ക് ആയി മാറ്റപ്പെട്ട ഹാഗിയ സോഫിയ.

പ്രമുഖ ചരിത്ര-ഗ്രന്ഥകാരനായ സാമുവൽ ഹണ്ടിങ്ടന്റെ ഒരു തിയറി പ്രകാരം ലോകത്ത് പ്രമുഖങ്ങളായ സംസ്കാരങ്ങൾ തമ്മിൽ നിരന്തരസംഘർഷങ്ങൾ നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്. 'ക്ലാഷ് ഓഫ് സിവിലൈസേഷൻസ്' എന്നാണ് അദ്ദേഹമതിനെ വിളിക്കുന്നത്. അതേ പേരിൽ ബൃഹത്തായ ഒരു ചരിത്ര പുസ്തകവും അദേഹം എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഹാഗിയ സോഫിയ ഇങ്ങനെ പല കൈകൾ മറിയുന്നത് അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിക്കുന്ന സിവിലൈസേഷനുകൾ തമ്മിലുള്ള ആ ‘ക്ലാഷ്ന്റെ’ തെളിവാണ്.

ചരിത്രകാരന്മാർ പൊതുവിൽ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളതായി പന്ത്രണ്ടോളം പ്രധാനപ്പെട്ട സിവിലൈസേഷനുകളാണുള്ളത് - സംസ്കാരങ്ങൾ. അതിൽ ഈജിപ്ഷ്യൻ, മെസൊപൊട്ടേമിയൻ പോലുള്ള ഏഴോളം സിവിലൈസേഷനുകൾ ഇതിനോടകം മണ്ണടിഞ്ഞ് പോയിക്കഴിഞ്ഞു. ബാക്കി അഞ്ചെണ്ണമാണ് ഇന്ന് നിലവിലുള്ളത്.

അതിൽ രണ്ടെണ്ണമാണ് ലോകത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈപ്പിടിയിലാക്കാൻ പരസ്പരം മത്സരിക്കുന്നത് - വെസ്റ്റേൺ സിവിലൈസേഷൻ എന്ന ക്രിസ്ത്യൻ വ്യവസ്ഥിതിയും , ഇസ്ലാമിക് സിവിലൈസേഷനും. ഇവർ തമ്മിലുള്ള കിടമത്സരത്തിനിടയിൽ, ഇവരുടെ ഗ്ലോബൽ പദ്ധതികളുമായി - അതായത് ലോകത്തെ മുഴുവൻ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസ പദ്ധതയിലേക്ക് മതപരിവർത്തനം നടത്താനുള്ള പരിശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഉണ്ടാവുന്ന - സംഘർഷത്തിൽ വരുന്നതാണ് മറ്റ് മൂന്ന് പ്രധാനപ്പെട്ട സംസ്കൃതികൾ - ചൈനീസ് സിവിലൈസേഷൻ, ഇന്ത്യൻ അഥവാ ഹിന്ദു സിവിലൈസേഷൻ, ജാപ്പനീസ് സിവിലൈസേഷൻ.

ലോകത്തിതുവരെ നടന്നിട്ടുള്ള രക്തച്ചൊരിച്ചിലുകളിൽ പ്രധാനമായൊരു പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുള്ളത് ക്രിസ്ത്യൻ-ഇസ്ലാം സിവിലൈസേഷണൽ സംഘർഷങ്ങളാണ്. ക്രിസ്ത്യൻ ക്രൂസേഡുകളും - കുരിശ് യുദ്ധങ്ങൾ, ഇസ്ലാമിക ജിഹാദ് പോരാട്ടങ്ങളും അതിലെ പ്രധാന നാഴികക്കല്ലുകൾ മാത്രം.

ആധുനിക കാലത്ത് യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ ശക്തിയിലായിരുന്നു ക്രിസ്ത്യൻ മുന്നേറ്റങ്ങളെങ്കിൽ, റഷ്യയുടെ അഫ്ഗാൻ അധിനിവേശവും, അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ പാശ്ചാത്യ ശക്തികൾ നടത്തിയ ഗൾഫ് യുദ്ധങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ച ഇസ്ലാമികപൊളിറ്റിക്കൽ കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്നുയർന്നു വന്നതായിരുന്നു ഇസ്ലാമിക ശക്തി. കുരിശ് യുദ്ധങ്ങളുടെ കാലത്ത് തുടങ്ങി, ഓയിൽ പണത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ഇസ്ലാമിക്-അറബ് രാഷ്ട്രങ്ങൾ സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്ന ഗ്ലോബൽ ജിഹാദിൽ വരെ എത്തിനിൽക്കുന്ന ആ പരസ്പര കിടമത്സരത്തിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഇസ്ലാമികാവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഹാഗിയ സോഫിയ എന്ന ക്രിസ്ത്യൻ കത്തീഡ്രൽ.

അതിനിടയിലാണ് ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ രണ്ട് 'സ്ലീപിങ്ങ് ജയന്റുകൾ' സാവധാനം ഉണർന്ന്, ലോകക്രമത്തിൽ ഒരുകാലത്ത് തങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന പ്രതാപം തിരിച്ച് പിടിക്കാനുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ കാണിച്ച് തുടങ്ങിയത് – ചൈനയും, ഇന്ത്യയും!

ചൈനീസ് സിവിലൈസേഷന്റെ പുതിയ കുതിപ്പ് തുടങ്ങുന്നത് 1980കളോടടുപ്പിച്ച്, മാവോയുടെ മരണത്തിന് ശേഷം ഡെങ് സിയാവോ പിങ് രാജ്യത്തിൻറെ നിയന്ത്രണമേറ്റെടുക്കുന്നതോടെയും, മാവോയുടെ പരാജയപ്പെട്ട സോവിയറ്റ് മോഡൽ കമ്മ്യൂണിസത്തെ ചവറ്റുകുട്ടയിൽ എറിഞ്ഞ് മാർക്കറ്റ് എക്കണോമിയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ പുതിയ കമ്മ്യൂണിസത്തിലേക്ക് രാജ്യത്തെ കൈപിടിച്ച് നടത്തുന്നതോടെയുമാണ്.

ഇന്ത്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യൻ അഥവാ ഹിന്ദു സിവിലൈസേഷന്റെ പൈതൃകത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ നേതൃത്വം രാജ്യത്ത് കരുത്താർജിക്കുന്ന ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ട് പിറക്കുന്നതിനോടടുപ്പിച്ചാണ് ഇന്ത്യൻ സിവിലൈസേഷന്റെ പുത്തൻ ഉണർവ് ദൃശ്യമാവുന്നത്.

ഡെങ് സിയാവോ പിങ് ചൈനയുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുന്ന 1978 ആയിരുന്നു ചൈനയുടെ പുനരുദ്ധാനത്തിന്റെ മൈൽ സ്റ്റോൺ എങ്കിൽ, ഹിന്ദു നാഷണലിസ്റ്റുകൾ സമ്പൂർണ്ണ അധികാരമേറ്റെടുക്കുന്ന 2014 ആണ് ഇന്ത്യൻ സിവിലൈസേഷന്റെ നവോതഥാനത്തിലെ നാഴികക്കല്ല്.

തുർക്കിയിലെ നവ ഇസ്ലാമിക ഭരണകൂടം ക്രൈസ്തവ ഹാഗിയ സോഫിയയെ ഇസ്ലാമികമാക്കി മാറ്റുന്നതിന് ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിലാണ് അയോദ്ധ്യ എന്ന, പുത്തനുണർവിലേക്ക് കുതിക്കുന്ന ഹിന്ദുസിവിലൈസേഷന്റെ പുതിയ അഭിമാനസ്തംഭമാവാൻ പോകുന്ന, ഹിന്ദു സിവിലൈസേഷന്റെ വത്തിക്കാനും, മെക്കയും ആവാൻ പോകുന്ന രാമജന്മഭൂമി ക്ഷേത്ര സമുച്ചയത്തിന് തറക്കല്ലിടാൻ പോകുന്നത് -2020 ഓഗസ്റ്റ് 5 ന്!

ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച പ്രമുഖങ്ങളായ രണ്ട് ആഗോള ഭീമന്മാരായ സംസ്കൃതികളിൽ ഒന്നായ ഇസ്ലാമിക സിവിലൈസേഷന്റെ കടന്നാക്രമണത്തിൽ ഒരിക്കൽ തകർന്ന് പോയ ക്ഷേത്രമാണ് ഇന്ന് ഇന്ത്യൻ സിവിലൈസേഷൻ പുരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നത്.

ഇത് രണ്ടും - ഹാഗിയ സോഫിയയും, അയോദ്ധ്യയും - സൂചിപ്പിക്കുന്നത് സാമുവൽ ഹണ്ടിങ്ങ്ടൺ പറഞ്ഞ ഗ്ലോബൽ സിവിലൈസേഷൻ മത്സരം ഇന്നും എത്രയും സജീവമാണെന്നാണ്.

ഇനി ഹാഗിയ സോഫിയയുടെ ചരിത്രം ഒന്ന് നോക്കാം:

ഹാഗിയ സോഫിയയുടെ ചരിത്രം പൗരാണിക റോമൻ ചരിത്രവും, ക്രിസ്ത്യൻ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നു. ഹാഗിയ സോഫിയയുടെ ചരിത്രം തുർക്കിയുടെ ചരിത്രവുമാണ്.

ഇന്നത്തെ തുർക്കിയുടെ തലസ്ഥാനമാണ് ഇസ്താംബുൾ. യൂറോപ്പിന്റെയും ഏഷ്യയുടെയും അതിർത്തിയായാണ് ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി തുർക്കിയുടെ ഏകദേശം സ്ഥാനം. അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഏഷ്യയുടെ ഭാഗമായ, ക്രിസ്തീയതയുടെ വിശുദ്ധ ഭൂമിയായ ജെറുസലെമിലേക്ക് കടക്കണമെങ്കിൽ വെസ്റ്റേൺ ക്രിസ്ത്യൻ ലോകത്തിന് തുർക്കി കടന്ന് വേണം വരാൻ. അത്കൊണ്ട് കൂടിയാണ് ക്രിസ്ത്യൻ-ഇസ്ലാമിക പോരാട്ടങ്ങളിൽ തുർക്കി എന്നും പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നത്. ഇസ്ലാമിന്റെ കയ്യിൽ അകപ്പെട്ട വിശുദ്ധ ഭൂമി തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ വെസ്റ്റേൺ ക്രിസ്ത്യൻ ലോകം പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ഏകദേശം പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ നടത്തി പരാജയപ്പെട്ട കുരിശ് യുദ്ധങ്ങളിലെ മുഴുവൻ ഇടത്താവളമായിരുന്നു തുർക്കി.

റോമൻ സാമ്രാജ്യം ക്രിസ്ത്യൻ സാമ്രാജ്യമായി മാറിയതിന് ശേഷം പിന്നീട് ഭരണ സൗകര്യത്തിന് വേണ്ടി രണ്ടായി പിരിയുകയുണ്ടായി. യൂറോപ്പിലെ ‘റോം’ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ‘വെസ്റ്റേൺ റോമൻ സാമ്രാജ്യവും’, തുർക്കിയിലെ ‘ബൈസാന്റിയം’ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ‘ഈസ്റ്റേൺ റോമൻ സാമ്രാജ്യവും’. ബൈസാന്റിയം എന്നത് ഒരു പുരാതന ഗ്രീക്ക് സിറ്റി ആയിരുന്നു. റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തെ ക്രൈസ്തവവൽക്കരിച്ച റോമൻ ചക്രവർത്തി കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ആണ് ബൈസന്റൈൻ നഗരത്തെ 'കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ' എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്ത് റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമാക്കി മാറ്റുന്നത്. അന്നത് ന്യൂ റോം എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്പിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ നഗരമായിരുന്നു കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പിന്നീടാണ് ഈസ്റ്റേൺ റോമൻ സാമ്രാജ്യം ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.

വെസ്റ്റേൺ റോമൻ സാമ്രാജ്യം തകർന്നതിന് ശേഷവും പിടിച്ച് നിന്ന കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ തലസ്ഥാമാനായ, ഈസ്റ്റേൺ റോമൻ സാമ്രാജ്യം അഥവാ ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യമാണ് ക്രിസ്തീയതയുടെ ഇന്ന് കാണുന്ന വളർച്ചയിൽ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചത്. ആ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ നഗരജീവിതത്തിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട മൂന്ന് കേന്ദ്രങ്ങളായിരുന്നതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഈസ്റ്റേൺ റോമൻ -ബൈസന്റൈൻ- സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തിലകക്കുറിയായിരുന്ന ഹാഗിയ സൊഫിയ എന്ന ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയം. ഹിപ്പോ ഡ്രോം, ഗ്രേറ്റ് പാലസ് എന്നിവയായിരുന്നു മറ്റ് രണ്ട് പ്രധാനപ്പെട്ട ബൈസന്റൈൻ അഭിമാന കേന്ദ്രങ്ങൾ.

പക്ഷെ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തോടെ, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 1453ൽ, പുതിയ ഇസ്ലാമിക ശക്തികളായ ഓട്ടോമൻ തുർക്കി സാമ്രാജ്യം, അതിനോടകം നാശോന്മുഖമായ ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവസാന കേന്ദ്രമായ അതിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരത്തെയും - കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ - കീഴടക്കി. അവർ നഗരത്തിന്റെ പേര് ഇസ്ലാമിന്റെ നഗരം എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'ഇസ്താംബുൾ' എന്നാക്കി മാറ്റി. ഹാഗിയ സോഫിയ അടക്കമുള്ള എല്ലാ ചർച്ചകളും മോസ്കുകളാക്കി മാറ്റി.

അഞ്ഞൂറോളം വർഷത്തെ ഭരണത്തിന് ശേഷം ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ജർമ്മൻ സഖ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന ഓട്ടോമൻ തുർക്കികൾ തോൽക്കുന്നതോടെയാണ് തുർക്കി ഇസ്ലാമിക ഭരണത്തിൽ നിന്ന് മോചിതമാവുന്നതും ജനാധിപത്യ ഭരണം വരുന്നതും. പുതിയ ഭരണത്തിൻ ഹാഗിയ സോഫിയ വീണ്ടും രൂപം മാറുന്നു - ഇത്തവണ മതേതര മ്യൂസിയമായി മാറുന്നു.

അന്ന് ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധത്തോടെ പിഴുതെറിയപ്പെട്ട ആഗോള ഇസ്ലാമിന്റെ ഖലീഫ -ഖിലാഫത്ത് - എന്ന തുർക്കിയുടെ സ്ഥാനം വീണ്ടെടുക്കാൻ എർദോഗന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള തുർക്കിയിലെ പുതിയ ഇസ്ലാമിക ഭരണകൂടം നടത്താൻ പോകുന്ന ആഗോള പദ്ധതിയുടെ വിളംബരമാണ് ഇന്ന് ആ ഹാഗിയ സോഫിയയെ വീണ്ടും മോസ്ക് ആക്കി മാറ്റുന്നതിലൂടെ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതായത് സാമുവൻ ഹണ്ടിങ്ങ്ടൺ പറഞ്ഞ ക്ലാഷ് ഓഫ് സിവിലൈസെഷനിൽ പുതിയൊരു പോർമുഖം തുറക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് ചുരുക്കം.

‘വെട്രിവേൽ വീരവേൽ’ പ്രതിഷേധം മുഴങ്ങുമ്പോൾ: തമിഴ്നാട്ടിലെ ഹിന്ദുവിരോധത്തിന്റെ നാൾ വഴികളിലൂടെ.

തമിഴ്നാട്ടിൽ ചിലർ അവരുടെ പഴനിയാണ്ടവനെ - വേൽമുരുകനെ - അധിക്ഷേപിച്ചതിന് പിന്നാലെ വലിയ പ്രതിഷേധം നടക്കുകയാണല്ലോ. കറുപ്പർ കൂട്ടം എന്നൊരു ടീമാണ് തമിഴ്നാടിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഹിന്ദു ഐക്കൺ ആയ ഭഗവാൻ മുരുകനെ അധിക്ഷേപിച്ചത്. തമിഴ്നാട്ടിലെ ദ്രാവിഡിയൻ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ തന്തയായ തന്തൈപെരിയാറിന്റെ അനുയായികളാണത്രെ ഈ കറുപ്പർ കൂട്ടം . യുക്തിവാദികളാണത്രെ ഇവർ. 

യുക്തിവാദികൾ എന്നെല്ലാം ഒരു മറക്ക് വേണ്ടി പറയുന്നതാണ്. മറ്റ് സകല പെരിയറിസ്റ്റുകളെയും പോലെ ഹിന്ദുവിരുദ്ധയാണ് ഇവരുടെയും ‘മെയിൻ’, ഇവാഞ്ചെലിസ്റ്റ്-ഇസ്ലാമിസ്റ്റ്-ഡിഎംകെ ലോബികളാണ് ഇവരുടെയും പുറകിൽ.

ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പൗരാണികവും പ്രൗഢോജ്ജ്വലവുമായ ഹിന്ദു ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പലതും തമിഴ് നാട്ടിലാണ്. കുറെ കാലങ്ങളായി ആ തമിഴ്നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രധാന ചേരുവ ഹിന്ദുവിരുദ്ധതയാണ്. കേരളത്തിലെ ഹിന്ദു വിരുദ്ധതയുടെ പ്രധാന സംഘാടകർ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളാണെങ്കിൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ ആ സ്ഥാനത്ത് പെരിയാറിസ്റ്റുകളാണ്.

പെരിയാറിസ്റ്റുകൾ എന്ന് പറയുമ്പോൾ അവർ ചിലപ്പോൾ ഇതുപോലത്തെ കറുപ്പർ കൂട്ടം പോലുള്ള മുള്ള് മുരിക്കുകളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, ചിലപ്പോൾ അംബേദ്കറിസ്റ്റുകൾ എന്ന ദളിത് സംരക്ഷക കുപ്പായത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും, സർവോപരി ഡിഎംകെ എന്ന ആധുനിക രൂപത്തിലും നിൽപ്പുണ്ട്.

പെരിയാറിസ്റ്റുകളെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് തമിഴ്നാട്ടിൽ നിലവിലുള്ള ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവ് ഇ വി രാമസ്വാമി നായ്ക്കർ എന്ന പെരിയാറിന്റെ ആശയധാര പിൻപറ്റുന്നവർ. 

എന്താണ് പെരിയാറിന്റെ ആശയധാര?
ജാതിവിവേചനത്തിനെതിരെയെന്ന പേരിൽ തുടങ്ങി, ബ്രാഹ്മണ ഉൻമൂലനം അടിസ്ഥാന തത്വമാക്കി അതിലൂടെ ഹിന്ദു വിരുദ്ധത മുഖമുദ്രയാക്കി വളർന്ന ദ്രാവിഡ രാഷ്ട്രീയം - അതാണ് പെരിയാറിന്റെ ആശയധാരയുടെ സംക്ഷിപ്തം.

തമിഴ്നാട്ടിലെ യുക്തിവാദികളുടെയൊക്കെ ദൈവമാണെങ്കിലും ഹിന്ദുമതത്തെയും ഹിന്ദുദൈവങ്ങളെയും അല്ലാതെ മറ്റ് ക്രിസ്ത്യൻ-ഇസ്ലാം മതങ്ങളെയൊന്നും കാര്യമായി വിമർശിക്കാത്ത ‘വെറൈറ്റി’ യുക്തിവാദികളാണ് പെരിയാറും പെരിയാറിസ്റ്റുകളും. 70കളിലെ അവരുടെ ഒരു റാലിയിൽ ഭഗവാൻ ശ്രീരാമനെയും സീതയെയും നഗ്നമായി ചിത്രീകരിച്ച്, ചെരുപ്പ് കൊണ്ട് അടിച്ച് പ്രതിഷേധിച്ച് മാതൃകയായ മഹാന്മാരാണ് പെരിയാറും അനുയായികളും.

അന്ന് നോർത്ത് ഇന്ത്യ - സൗത്ത് ഇന്ത്യ വിഭജന വിത്തുകൾ പാകിയ തമിഴ് ഹിന്ദു മനസുകൾ, നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ ദൈവമായ രാമാനല്ലേ പോട്ടെ എന്ന് കരുതി.

ഇന്ന് പക്ഷെ പെരിയാറിസ്റ്റുകൾ മുരുകനെ തൊട്ടപ്പോഴാണ് അന്നൊക്കെ മൗനം പാലിച്ച തമിഴ്നാട്ടിലെ ഹൈന്ദവ സമൂഹം, ഇത് ബ്രാഹ്മണ വിരോധവും, ‘നോർത്ത് ഇന്ത്യൻ രാമനോട്’ മാത്രമുള്ള വിരോധവുമൊന്നുമല്ല, നല്ല മുഴുത്ത ഹിന്ദു വിരോധമാണ് പെരിയറിസ്റ്റുകളെ നയിക്കുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കുന്നത്. മഹാത്മാ ഗാന്ധിക്കെതിരെ പറഞ്ഞാലും പെരിയാറിനെതിരെ ഒരക്ഷരം ഉരിയാടരുതെന്ന അലിഖിത നിയമം നിലനിൽക്കുന്ന തമിഴ്നാട്ടിൽ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ഹിന്ദു സമൂഹം ഒറ്റക്കെട്ടായി ഇന്ന് പെരിയാറിനെതിരെ പ്രതിഷേധിക്കുന്നു, പെരിയാറിന്റെ പ്രതിമകളിൽ കരിയോയിൽ അഭിഷേകങ്ങൾ നടക്കുന്നു.

എന്തായാലും തമിഴ്നാട്ടിൽ ഹിന്ദുവിരുദ്ധതയുടെ ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സായ പെരിയാർ എന്ന വിഗ്രഹത്തിൽ ആദ്യ വിള്ളലുകൾ വീണുകഴിഞ്ഞു. കരുണാനിധി-ജയലളിത ദ്വന്ദങ്ങൾ ഒരേ സമയം ഇല്ലാതായതിലൂടെ, രണ്ട് പ്രമുഖ ദ്രാവിഡ പാർട്ടികൾ അനാഥമായ സാഹചര്യം കൂടി നേരിടുന്ന ഈ അവസ്ഥയിൽ തമിഴ്നാട്ടിൽ ഹൈന്ദവതയും ദേശീയതയും പൂർവ്വാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ച് വരാനുള്ള സാഹചര്യമാണ് ഒരുങ്ങുന്നത്.

തമിഴ്നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രത്തിൽ പെരിയാറിനും അയാളുടെ ഈ വിദ്വേഷ തത്വശാസ്ത്രത്തിനും ഉള്ള പ്രാധാന്യം അറിയണമെങ്കിൽ ഇന്നത്തെ പ്രധാന പാർട്ടികളായ DMK - AIADMK യുടെ ചരിത്രം എന്താണെന്നൊന്ന് പരിശോധിച്ചാൽ മതി. ചുരുക്കത്തിൽ അതിങ്ങനെയാണ്:

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ - 1916ൽ - അത് വരെ നടന്നിരുന്ന ബ്രാഹ്മണ വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഏകോപനം എന്ന നിലക്ക് ജസ്റ്റിസ് പാർട്ടി എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണ വിരുദ്ധ അടിസ്ഥാന പ്രമാണമാക്കി ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു. (ഒന്ന് രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് ക്രിസ്ത്യൻ ഇവാഞ്ചലിസ്റ്റുകൾ പ്രചരിപ്പിച്ച 'ആര്യൻ ഇൻവേഷൻ തിയറി' എന്ന വ്യാജ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായ സൗത്ത്-ഇന്ത്യൻ നോർത്ത്-ഇന്ത്യൻ വിഭജ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെയും അതിന്റെ പ്രധാന ഘടകമായിരുന്ന ആര്യൻ v/s ദ്രാവിഡൻ അഥവാ ബ്രഹ്മണൻ v/s ദ്രാവിഡൻ എന്ന വിഭജന വിത്ത് മുളച്ചതായിരുന്നു അത്)

കോൺഗ്രസ് പ്രവർത്തകനായ ഇവി രാമസ്വാമി നായകർ കോൺഗ്രസിൽ ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വമെന്ന് ആരോപിച്ച് പിന്നീട് കോൺഗ്രസ് വിട്ട് 'സ്വാഭിമാന പ്രസ്ഥാനം' എന്നൊരു സംഘടന രൂപീകരിക്കുന്നു -1925ൽ.

പിന്നീടയാൾ അതിനെ 'ജസ്റ്റിസ് പാർട്ടി'യിൽ ലയിപ്പിച്ച് ജസ്റ്റിസ് പാർട്ടിയുടെ തലപ്പത്തെത്തുന്നു.

1944ൽ ജസ്റ്റിസ് പാർട്ടിയെ 'ദ്രാവിഡർ കഴകം' - DK - എന്ന് പുനർനാമകരണം നടത്തുന്നു. അതിന്റെ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റാവുന്നു.
ഈ ദ്രാവിഡർ കഴകം ആണ് പിന്നീട് 'ദ്രാവിഡ മുന്നേട്ര കഴകം' എന്ന ഇന്നത്തെ സ്റ്റാലിന്റെയും കരുണാനിധിയുടെയും DMK ആയി മാറുന്നത്. എന്ത് കൊണ്ടാണ് DMK ഇവാഞ്ചലിസ്റ്റുകളുടെയും, ഇസ്ലാമിസ്റ്റുകളുടെയും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകളുടെയും പോലുള്ള സകല ഹിന്ദു വിരുദ്ധരുടെയും ആശ്രയ കേന്ദ്രമായി മാറിയത് എന്ന് ഇപ്പോൾ മനസിലാവുന്നുണ്ടല്ലോ ല്ലേ. അതാണ് വിത്ത് ഗുണം.

(പിന്നീടൊരിക്കൽ എംജിയാറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു വിഭാഗം DMKൽ നിന്ന് പിരിഞ്ഞാണ് ഇന്നത്തെ , ജയലളിതയുടെ, AIADMK ഉണ്ടാവുന്നത്)

PS: ഒന്ന് കൂടി, സൗത്ത് ഇന്ത്യയെ ദ്രാവിഡ നാട് എന്ന പുതിയ രാജ്യമാക്കി ഇന്ത്യയിൽ നിന്ന് വിഭജിക്കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട, ജിന്നക്ക് തുല്യനായ, ലക്ഷണമൊത്ത വിഘടന വാദിയാണ് ഈ പെരിയാർ എന്ന പെരിയാറിസ്റ്റുകളുടെ ദൈവം.

Related article: തമിഴും തിരുക്കുറലും മോദിയും

Tirukural and Modi – the strategy behind Modi’s Tamil push

Tirukural and Modi – the strategy behind Modi’s Tamil push!

Modi is known for his brilliant usage of symbolisms to its maximum effect in his speeches. His recent surprise visit to Ladak which electrified the nation and the subsequent address he made to the army-men stationed there also was not an exception to this experience.

While his visit was a great symbolism in itself, through which he sent an unmistakably strong signal to China that he is not a Nehru and he is damn serious about this business. In his speech to the men in uniform whose spirits might have been sky-high with pride and with boosted morale and confidence while listening to the Prime Minister speaking to them directly, he said, while we are a nation who revere lord Sri Krishna in his form of playing a soothing and melodious flute, we also do pooja of the same bagwan Sri Krishna in his form of brandishing his killing weapon called Sudarsna Chakra. Meaning of which will never be missed to China and everyone else that while India is a peace loving, non-expansionist nation, it can also be a ruthless destroyer if pushed to be so.

This is how Modi uses symbolism to convey his messages. While Sri Krishna analogy was meant for the enemies from outside the nation, there was another one aimed at the internal enemies who are in disguise.

Of course when you are interacting with the soldiers of the nation who are amidst a war, you need awe-inspiring quotes from great sources or personalities praising and boosting the valour of the army. We know Modi will know this better than anyone else because we know he is a master in this league – and yes he did it this time too with clinical precision, as expected. The great source he used this time for a quote was the Tamil classical text Tirukulal. 

The quote was "Maramanam manda vazhichelavu thetram yena nangey yemam padaikku." Meaning "The tradition and credibility of valour, honour, dignified behaviour, these four qualities are the reflection of the army of any country.’’ ‘’Indian forces have always followed this path" the Prime Minister said.

This was not the first time Prime Minister Modi was quoting from this most revered ancient classic text of India in Tamil. It was not missed by the Indian media either - Indian Express catches it promptly. 

It had been a long maintained fashion or tradition for the Indian leaders to pepper their speeches with quotes from the vast ocean of our ancient Sanskrit texts like Vedas, Puranas, smritis etc. They know that those Sanskrit quotes give their speeches an air of depth of knowledge and hence a feel of authenticity.

If observe closely one can see that Modi has brought in a change into this tradition recently. He started alternatively using quotes from ancient Tamil texts, especially from Tirukural along with that from the ancient Sanskrit texts.

This is not any accident, neither it is that Modi wants to show-off his knowledge of Tamil. This should be a well thought-out strategy by the master strategists of the ruling dispensation. There are mainly two reasons behind this strategy or rather it is a two-pronged strategy.

The first reason is that Modi and the ruling nationalist, RSS-backed BJP dispensation want to counter the secessionist narrative of some vested interest groups by pitting Tamil against Sanskrit in building a divisive narrative of ‘South India v/s North India’.

By this grand strategy, Modi - the Prime Minister of India and BJP - the so called Hindu nationalist party are openly and whole heartedly accepting the claims of Tamil that Tamil language is indeed on par with Sanskrit, much to the agony of the trouble makers who had been for decades painstakingly trying to feed the Tamil populous that ‘Hindutva forces under RSS is bent on undermining the glorious tradition and heritage of Tamil language on the expense of Sanskrit’.

Modi by his gestures is telling the Tamil population of the country that, see we India has two glorious ancient, culture-rich languages in Tamil and Sanskrit. There is no need of competition between the two, instead what is needed is taking pride in both, instead of one we have two, so we are two times prouder. That is the message Modi is sending out. And there are signals that this message is well taken by the Tamil people in the country.

The second reason is more subtle than the more obvious first one. One might think that Tamil is just a language of one of the many states of India then why would PM give so much focus on this. Answer is that Tamil is not just one of the regional languages like many more such in India. Tamil is ‘one of the’ most ancient languages of India on par with Sanskrit on antiquity, culture and literary traditions. Even it can be said that Tamil ‘is the’ most ancient commonly used language as Sanskrit is not in use by the common populous. And there is a manufactured hurt feeling among Tamil people on this topic and there are serious players out there to use this to fan the secessionist fire in the country – on their even grander plan to carve out a country of their own. And in that grand design Tirukural plays a majors role along with other prominent ancient classic Tamil texts like Shaiva Siddhanta.

The fraudulent Aryan Invasion Theory invented by European-evangelical colonists in 1800s like Max Mueller has the root of the current problem of the misplaced Tamil chauvinism which has transformed today into a full-fledged anti-Indian, secessionist Dravidian-Christian nationalist movement. This is what Modi and BJP are trying to neutralise today.

The main argument of this so called Dravidian-Christian fundamentalism operational in Tamil Nadu today is that ‘the Dravidian South-India is separate from the Aryan North-India. Hinduism is the religion of Aryans. Sanskrit is their language. Dalits of the South India are the predecessors of Dravidians. Religion of Dravidian-Dalit South-India is Christianity and it has to secede from India to form a new nation called South-India whose religion will be Christianity and whose racial identity will be Dravidian. This is the only solution to the North Indian Aryan’s oppression of Dalits of South India.’

Both the notion of Aryan and Dravidian are the imagination of European-evangelical colonists. Even though one can trace the words ‘Arya’ and ‘Dravida’ back into earlier Sanskrit texts, there was no usage of the words ‘Aryan’ and Dravidan’ in the sense of a racial identity was never in existence prior to colonial misinterpretation of the original words.

This is nothing less dangerous and similar situation than the initial days of propagandizing the new idea of Pakistan in the run up of India’s independence and subsequent partition. Modi and co. want to nip this in bud this time as it is not yet very late.

To give credibility to this weird theory that the Christian evangelists forces under the guise of Dravidian and Dalit politics have picked up the classic Tamil text Tirukkural written by the sage Tiruvalluvar, for which every house hold of Tamil Nadu has a high regard. Colonial evangelist scholars like G.U Pope has theorised that Tirukural is written from influence of Bible and it is not a Hindu text but a Christian text. Then got introduced a whole new theory based on St.Thomas myth that he had came to South India and all ancient Tamil classical texts like Sangam literature, which actually predates to Jesus’ time, are said to be created under St.Thomas’ Christian influence and hence all the Tamil classics should be called Dravidian-Christianity. Tamil separatists like M.Deivanayagam even claimed that Tiruvalluvar was converted to Christianity by St.Thomas. 

This is part of the global ambitions of Church to convert their next big soul-harvesting-field called India by fragmenting it by encouraging disunity of all possible sorts and then digest into Christianity.

Even after Vatican has officially debunked the theory of St.Thomas ever coming to South India , the St.Thomas myth has got considerable number of takers in Tamil Nadu today thanks to the various political interest groups like DK the predecessor of DMK whose core ideology was built on anti-Brahmanism and anti-Hinduism and pro-evangelists.

They all still nurture the dream of carving out a Tamil nation from India which will be a Dravidian-Christian nation – behind the curtain encouraged by Church and various Christian evangelical groups. Artificially induced Tamil chauvinism made pitted against Sanskrit is the fuel for that separatist movement and Christianised Tiruvalluvar and Christianised Tirukkural are the main tools in their hands for its execution. 

So, now you can see the 2 pronged counter attacks Modi and BJP are strategising against the secessionist narratives of Dravidian-Christian separatism by placing Tamil and Sanskrit on an equal respect and regularly quoting from Tirukural and Sanskrit at the same time. This sends out a successful broader message to the normal Tamil populous that Tamil-Sanskrit-Hindu-India all are part of one big family and not enemies as some interest groups are trying to project to them.

This is the Save-Indian-Unity project Modi and co. subtly carrying foreword.

തമിഴും തിരുക്കുറലും മോദിയും

രാജ്യത്തെ ത്രസിപ്പിച്ച ജൂലൈ 3ലെ മോദിയുടെ ലഡാക് സന്ദർശനം, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം ലഡാക്കിൽ യുദ്ധസജ്ജരായി നിൽക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തോട് സംസാരിച്ചത്, വളരെ കൃത്യമായ ചില സന്ദേശങ്ങളാണ് മോദി അന്ന് നൽകിയത്.

എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അപ്രതീക്ഷിത ലഡാക് സന്ദർശനം തന്നെ ബോർഡറിനപ്പുറത്തെ ശത്രുവിനുള്ള കൃത്യമായ സന്ദേശമായിരുന്നു. ചൈനക്ക് പിണക്കമായാലോ എന്ന് പേടിച്ച് ആയുധ സംഭരണം പോലും വേണ്ടെന്ന് വച്ച നെഹ്രുവിന്റെ പഴയ ഇന്ത്യയല്ല, സൗഹൃദ ശ്രമങ്ങളൊക്കെ ഒരു വശത്ത് നടക്കുമ്പോഴും മറു വശത്ത് തന്ത്രപ്രധാന അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിൽ മുഴുവൻ, തന്ത്രപ്രധാന ‘ഇൻഫ്രാസ്ട്രകച്ചർ’ നിർമ്മാണങ്ങൾ കണിശമായി പൂർത്തിയാക്കി, ഏത് നിമിഷവും യുദ്ധ സജ്ജമായി നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന, രാജ്യതാല്പര്യങ്ങളിൽ അണുവിട വിട്ട് വീഴ്ച ചെയ്യാത്ത, സൈന്യത്തിന്റെ ഒപ്പം പൂർണ്ണ മനസോടെ നിലയുറപ്പിക്കുന്ന നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ പുതിയ ഇന്ത്യയാണിതെന്ന സന്ദേശം.

ഇന്ത്യൻ സൈനികരോട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രസംഗത്തിലുമുണ്ടായിരുന്നു സമാനമായ, പ്രത്യേകം എടുത്ത് പറയേണ്ടതായ ചില സന്ദേശങ്ങൾ.

കുറിക്ക് കൊള്ളുന്ന ഉപമകളിലൂടെ പറയാനുള്ള കാര്യം പറഞ്ഞ് ഫലിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിനുള്ള കഴിവ് അപാരമാണ്.

നമ്മൾ ഭാരതീയർ ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പുല്ലാങ്കുഴലൂതുന്ന മോഹന രൂപവും, സുദർശന ചക്രമെയ്ത് ശത്രുനിഗ്രഹം നടത്തുന്ന ഭീഷണരൂപവും രണ്ടും പൂജിക്കുന്നവരാണെന്ന് പറഞ്ഞത് ആ ശത്രുവിനുള്ള മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. ഇന്ത്യ സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജ്യമാണ് പക്ഷെ ഇങ്ങോട്ട് കയറി ആക്രമിച്ചാൽ അതിശക്തമായി തിരിച്ചടിക്കാൻ പ്രാപ്തവുമാണ് എന്ന മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു അത്.

ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന്റെ ഉപമ രാജ്യത്തിന് പുറത്തുള്ള ശത്രുവിനുള്ള നേരിട്ടുള്ള മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നെങ്കിൽ, രാജ്യത്തിനകത്തുള്ള ശത്രുക്കൾക്കുള്ള നേരിട്ടല്ലാത്ത, എന്നാൽ കേൾക്കേണ്ടവർക്ക് കുറിക്ക്കൊള്ളുന്ന ഒരു സന്ദേശവുമുണ്ടായിരുന്നു ലഡാക്കിലെ, സൈന്യത്തിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി അദ്ദേഹമന്ന് രാജ്യത്തോട് സംസാരിച്ചതിൽ.

സൈന്യത്തിന്റെ വീര്യത്തെ വർണ്ണിക്കാനും അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും അദ്ദേഹം അവിടെ ഉദ്ധരിച്ചത് പൗരാണിക തമിഴ് ഗ്രന്ഥമായ തിരുക്കുറലിലെ - Tirukkural -  വരികളാണ്.

തിരുക്കുറലിലെ ‘മരമണം മന്ദ വഴിച്ചേലവു തേത്രം യെന നാംഗെ യെമം പടൈക്കു’ എന്ന ഈരടികലാണ് മോദി അന്നവിടെ ഉപയോഗിച്ചത്. അർത്ഥം:  'ധൈര്യം, ബഹുമാനം, നല്ല പെരുമാറ്റം, പാരമ്പര്യം എന്നീ ഗുണങ്ങളെല്ലാം ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും സൈന്യത്തില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്.' ഇന്ത്യയുടെ സൈനികര്‍ എല്ലായ്‌പ്പോഴും ഈ പാത പിന്തുടരുന്നവരാണെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രി പറഞ്ഞു. 

ഇത് ആദ്യമായല്ല മോദി തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ തിരുക്കുറൽ ഉദ്ധരിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യൻ മീഡിയ അത് കൃത്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. 

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി മോദിയുടെ പ്രസംഗങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവർ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാവും, പ്രസംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ അവിടവിടെയായി സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുക എന്ന പൊതുവെയുള്ള പതിവിനൊപ്പം തമിഴ് ക്ലാസിക്കുകളിൽ നിന്നുള്ളവ കൂടി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നുറപ്പ് വരുത്താനുള്ള ഒരു ബോധപൂർവ്വമായ  ശ്രമം.

മോദിയുടെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ തമിഴ് ഭാഷയോടും, തമിഴ് സംസ്‌കൃതിയോടുമുള്ള ആദരവ് ഒരു പതിവ് ചേരുവയായി മാറിയത് യാദൃശ്ചികമല്ല. തന്റെ തമിഴ് ഭാഷാ പ്രാവീണ്യം തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം നടത്തുന്ന 'ഷോ'യുമല്ല അത്.

അതിന് പുറകിൽ ഇപ്പോൾ രാജ്യം ഭരിക്കുന്ന പാർട്ടിക്കും പ്രധാനമന്ത്രിക്കും കൃത്യമായ ചിന്തയും പദ്ധതിയുമുണ്ട്.

തമിഴ് ഭാഷയെ മുൻനിർത്തി ഹിന്ദി-സംസ്കൃതം ഭാഷകൾക്കെതിരെയുള്ള വിദ്വേഷ പ്രചാരണം തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്ന കാര്യം എല്ലാവർക്കും അറിവുള്ളതാണ്. തമിഴ് വിഘടന വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം തന്നെ ഈ സംസ്കൃത വിരോധവും, ബ്രാഹ്മണ വിരോധവുമാണ്.

തമിഴ് ഭാഷ മറ്റ് പ്രാദേശിക ഭാഷ പോലെ വെറുമൊരു സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഷ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് സംസ്കൃതത്തിന്റെ പോലെ തന്നെ അത്രയും പാരമ്പര്യമുള്ള,  ഏറ്റവും പൗരാണികമായ, ക്ലാസിക് കൃതികളാൽ സമ്പുഷ്ടമായ ഒരു ഭാഷ കൂടിയാണ് അത്. തമിഴിന്റെ ഈ പ്രത്യേകതയാണ് അതിനെ ഈ രീതിയിൽ ഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിഘടനവാദത്തിന് കരുവാക്കാൻ ചില ശക്തികൾക്ക് കഴിയുന്നതിന്റെ പിന്നിൽ. 

അതിനെ അതേ നാണയത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചടിച്ച്, അതായത് തമിഴിനേയും സംസ്കൃതത്തെയും ഒരേ തട്ടിൽ വച്ച്, ഒരേ പോലെ ബഹുമാന്യ സ്ഥാനം നൽകികൊണ്ട് ആ വാദത്തിന്റെ മുനയൊടിക്കാനുള്ള ബോധപൂർവമായ ശ്രമമാണ് മോദിയുടെ തമിഴ് നയതന്ത്രത്തിൽ കാണുന്നത്.

സംസ്കൃതത്തെ തമിഴിന്റെ ശത്രുവായി പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, അതിന്റെ മുകളിൽ പണിതുയർത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ വിഘടനവാദത്തിൽ, അതിന്റെ പുറകിലുള്ളവരുടെ കയ്യിലെ പ്രധാന കരുവാണ് തമിഴ് സന്യാസിവര്യൻ തിരുവള്ളുവർ രചിച്ച പൗരാണിക തമിഴ് ക്‌ളാസിക് ആയി ഗണിക്കപ്പെടുന്ന തിരുക്കുറൽ എന്ന് മനസിലാക്കുമ്പോഴാണ് മോദിയുടെ പ്രസംഗങ്ങളിൽ തിരുക്കുറൽ പതിവായി സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നതിന് പിന്നിലെ ചിന്ത എന്താണെന്ന് മനസിലാവുക.

തിരുക്കുറലിന്റെ തമിഴിൽ ഉള്ള പ്രാധാന്യം മനസിലാക്കാൻ വേണ്ടി, വേണമെങ്കിൽ അതിനെ സംസ്കൃതത്തിലെ വേദങ്ങൾക്ക് തത്തുല്യമായ തമിഴ് രചന എന്ന് പറയാം.

1800കളിൽ മാക്സ് മ്യുള്ളറിനെപ്പോലുള്ള യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയലിസ്റ്റ്-ഇവാഞ്ചലിസ്റ്റുകൾ സൃഷ്ട്ടിച്ച വ്യാജ നിർമ്മിതിയായ ‘ആര്യൻ ഇൻവേഷൻ തിയറി’യിലാണ് -Aryan Invasion Theory (AIT)- ഇന്നത്തെ ഈ 'തമിഴ് ഷോവനിസ'ത്തെ മുന്നിൽ നിർത്തിയുള്ള തമിഴ് വിഘടനവാദത്തിന്റെ വേരുകൾ ഉള്ളത്.

ആ വ്യാജ തിയറി -‘ആര്യൻ ഇൻവേഷൻ തിയറി- സംക്ഷിപ്ത രൂപത്തിൽ ഇപ്രകാരമാണ്: 

'മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ ആര്യന്മാരാണ് ഇന്നത്തെ ഉത്തരേന്ത്യൻ ഹിന്ദുക്കൾ. അങ്ങനെ പുറത്ത് നിന്ന് വന്ന ആര്യന്മാരുടെ മതമാണ് ഹിന്ദുമതം. അവരുടെ ഭാഷയാണ് സംസ്കൃതം. അവരുടെ സാഹിത്യമാണ് വേദങ്ങൾ. ആ അധിനിവേശ ആര്യന്മാരുടെ, സ്വദേശികളായ സിൽബന്ധികളാണ് ബ്രാഹ്മണന്മാർ. ആര്യന്മാർക്ക് മുൻപേ ഭാരതത്തിൽ കുടിയേറിയിരുന്ന ദ്രാവിഡന്മാരെ ആര്യന്മാർ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കി അവരുടെ ആര്യൻ സംസ്കാരം (സനാതന ധർമ്മം/ഹിന്ദുത്വം) ദ്രാവിഡന്മാർക്ക് മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.'

ഈ ആര്യൻ, ദ്രാവിഡൻ എന്നീ വാക്കുകൾ 18ആം നൂറ്റാണ്ടിന് മുൻപ് അല്ലെങ്കിൽ 19ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെ ഒരു ചരിത്രത്തിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത, അതിന് ശേഷം മാത്രം യൂറോപ്യൻ മിഷണറിമാരുടെ ഭാവനയിൽ നിന്ന് മാത്രം വിരിഞ്ഞ ഒന്നാണെന്ന് പ്രത്യേകം ഓർക്കണം. വ്യക്തിഗത ഗുണഗണങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ആര്യ', 'ദ്രാവിഡ' എന്നീ വാക്കുകൾ കണ്ടെത്താമെങ്കിലും അതിനെ ഒരു വംശീയ രൂപാന്തരം നൽകുന്ന 'ആര്യൻ', 'ദ്രാവിഡൻ' എന്ന പ്രയോഗം നിലവിലില്ലായിരുന്നു. അത് മിഷനറിമാരുടെ ബോധപൂർവ്വമുള്ള misinterpretation ആയിരുന്നു.

'ആര്യൻ ഇൻവേഷൻ തിയറി'യെ തമിഴ്‌നാട്ടിലെ മിഷനറി - ഇവാൻജെലിസ്റ്റ് ലോബി വികസിപ്പിക്കുകയാണ്: 'ഇന്നത്തെ ദളിതുകളുടെ പൂർവികന്മാരാണ് ദ്രാവിഡന്മാർ. അവർ ഇന്ന് നേരിടുന്ന പിന്നോക്കാവസ്ഥക്കും വിവേചനങ്ങൾക്കും കാരണം ആര്യൻമാരാണ്. ആര്യനും, സംസ്കൃതവും, ബ്രാഹ്മണനും, ഹിന്ദുത്വവും ദ്രാവിഡന്റെ ശത്രുവാണ്. അത്കൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്ന ആര്യൻ അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് ദളിതുകൾക്ക് മോചനം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ഭാരതത്തെ 'ആര്യൻ-നോർത്ത് ഇന്ത്യ' എന്നും, 'ദ്രാവിഡ-സൗത്ത് ഇന്ത്യ' എന്നും രണ്ട് രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കണം.'

ഇനിയാണിതിലെ ട്വിസ്റ്റ്: 'ഈ പുതുതായി രൂപീകരിക്കണമെന്ന് പറയുന്ന ദ്രാവിഡ-സൗത്ത് ഇന്ത്യ എന്ന പുതിയ രാജ്യം ഒരു ‘ദ്രാവിഡിയൻ-ക്രിസ്ത്യൻ’ രാജ്യമായിരിക്കും! എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പുതിയ രാജ്യത്തിൻറെ മതം ക്രിസ്തുമതമായിരിക്കുമെന്ന്!!'

ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ പേരിൽ ഇന്ത്യയുടെ വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗം മുറിച്ച് മാറ്റിയ പോലെ തെക്ക് ഭാഗത്തെയും മതത്തിന്റെ പേരിൽ, ഇത്തവണ അത് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ പേരിലാണെന്ന് മാത്രം, മുറിച്ച് മാറ്റാനുള്ള ഒരു 'ലോങ്ങ്ടെം' പദ്ധതിയുടെ വളരെ 'ഏർലി സ്റ്റേജിൽ' ആണ് നമ്മളിപ്പോൾ എന്ന് ചുരുക്കം.

അപ്പോൾ സംശയം തോന്നാം 'ദ്രാവിഡ സൗത്ത് ഇന്ത്യ' എങ്ങിനെയാണ് കൃസ്ത്യൻ രാജ്യമാവുന്നതെന്ന്. അവിടെയാണ് തിരുക്കുറലിനെ കരുവാക്കിയുള്ള മിഷനറിമാരുടെയും ഇവാൻജെലിസ്റ്റുകളുടെയും കളി വരുന്നത്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, 1800കളുടെ ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ തമിഴ്‌നാട് കേന്ദ്രീകരിച്ച്, ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയുടെ തണലിൽ, മിഷനറി പ്രവർത്തനം നടത്തിയിരുന്ന G.U പോപ്പിനെപോലുള്ള (വത്തിക്കാനിലെ പോപ്പുമായി ബന്ധമൊന്നുമില്ല, പോപ്പ് എന്നത് ഇത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരാണ്) ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാർ സംഗം കൃതികളും, തിരുക്കുറലും പോലുള്ള തമിഴ് ക്ലാസിക് രചനകൾ എല്ലാം ബൈബിളിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ എഴുതിയവയാണെന്ന ഒരു തിയറി അടിച്ചിറക്കി. 

സംസ്കൃത വേദങ്ങളിലെ പോലെ തന്നെ തമിഴ് തിരുക്കുറലിലും ദേശങ്ങളുടെയും മതങ്ങളുടെയും കെട്ടുപാടുകളൊന്നുമില്ലാത്ത വിശ്വമാനവികതയുടെ തത്വജ്ഞാനം പറയുന്ന ഭാംഗങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ചാണ് അത് ബൈബിൾ സ്വാധീനത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കാനായി മിഷനറിമാർ ഉപയോഗിച്ചത്.

ഇത്തരത്തിൽ മിഷനറിമാരുടെ ക്രിസ്തീയ വൽക്കരണത്തിന് ഏറ്റവുമധികം ഇരയായ പ്രമുഖ പൗരാണിക തമിഴ് കൃതിയാണ് തിരുക്കുറൽ. തിരുക്കുറൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിന് മുൻപേയാണ് - തമിഴ്നാട് സർക്കറിന്റെ ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ പ്രകാരം 31 BCE യിൽ -  എന്നതൊന്നും മിഷ്ണറി പ്രൊപ്പഗാണ്ടക്ക് ഒരു തടസമേ ആവുന്നില്ല. 

മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ച 'തമിഴ് സംസ്‌കൃതി ക്രിസ്തീയമാണെ'ന്ന വിചിത്രവും, അവിശ്വസീനയവുമായ സിദ്ധാന്തത്തിന് കൂടുതൽ ബലം പകരാൻ വേണ്ടി, തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടി മറ്റൊരു വ്യാജ നിർമ്മിതി കൂടി ആ പ്രോജെക്ടിറ്റിന്റെ ഭാഗമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു - സെയിന്റ് തോമസ് -St.Thomas- സൗത്ത് ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു എന്ന പുതിയ തിയറി! പിന്നീടങ്ങോട്ട് സെയിന്റ് തോമസ് തിയറിയുടെ പിൻബലത്തിൽ തമിഴ് ക്‌ളാസിക് രചനകൾ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ബൈബിളിനെ -Bible-ആസ്പദമാക്കി എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. എം.ദൈവനായകം പോലുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ കൺവെർട്ടുകളായ വിഘടനവാദികൾ തിരുക്കുറൽ രചിച്ച തിരുവള്ളുവരെ സെയിന്റ് തോമസ് മതം മാറ്റി ക്രിസ്ത്യാനിയാക്കിയിരുന്നു എന്ന് വരെ പ്രചരിപ്പിച്ചു!

തമിഴ് നാടിന് പുറത്തുള്ളവർക്ക് ഇതൊക്കെ ഒരു കെട്ട്കഥ പോലെ അല്ലെങ്കിൽ ഗൂഢാലോചനസിദ്ധാന്തം പോലെ തോന്നുമെങ്കിലും, G.U പോപ്പിനെപ്പോലുള്ള -George Uglow Pope - ഇതിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രത്തിന് തമിഴ് നാട്ടിൽ ഇന്നൊരു സ്മാരകം ഉണ്ടെന്നും, ദ്രാവിഡ-ദളിത് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മറയിൽ ബ്രാഹ്മണ വിരോധവും, ഹിന്ദു വിരോധവും തമിഴ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ പ്രധാന ഘടകമായി ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതെന്ത് കൊണ്ടാണെന്നും ചിന്തിച്ചാൽ മാത്രം മതി.

വത്തിക്കാൻ ഔദ്യോഗികമായി ‘സെയിന്റ് തോമസിന്റെ സൗത്ത് ഇന്ത്യ സന്ദർശനം’ എന്ന മിത്തിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞിട്ടും വിവിധ ചർച്ച് ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും, ഇവാൻജെലിക്കൽ വന്മരങ്ങളുടെയും, DMK പോലുള്ള തല്പര രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളുടെയും പിന്തുണ ലഭിച്ചത് കൊണ്ട് ആ തിയറിക്ക് ഇന്നും തമിഴ് നാട്ടിൽ പ്രത്യേകിച്ചും, സൗത്ത് ഇന്ത്യയിൽ പൊതുവെയും കാര്യമായ സ്വീകാര്യതയുണ്ട്. ആര്യൻ-ദ്രാവിഡ വിഭജന വാദത്തിൽ നിന്ന് മുളച്ച് വന്ന ബ്രാഹ്മണ വിരോധവും, ഹിന്ദു വിരുദ്ധതയും അടിസ്ഥാന തത്വമാക്കി, രാജ്യം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ വിഘടനവാദി നേതാക്കളിലൊരാളായ പെരിയാറിൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദ്രാവിഡർ കഴകം - DK - ആണ് ഇന്നത്തെ ഈ DMKയുടെ മുൻഗാമി എന്നറിയുമ്പോൾ ഈ പറഞ്ഞ വസ്തുതകളൊന്നും വെറും കെട്ട്കഥകളോ ഗൂഢാലോചന വാദങ്ങളോ മാത്രമല്ല എന്നും, അതിന്റെ പ്രഹരശേഷിയും മനസിലാകും.

തമിഴ് മനസുകളിൽ ഏറ്റവും പരിപാവനമായ സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കുന്ന ആദ്ധ്യാത്മിക ഗ്രന്ഥമാണ്, മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ള തിരുക്കുറൽ എന്നത്, തമിഴ് സംസ്കൃതിയിലെ അതിന്റെ തന്ത്രപ്രധാന സ്ഥാനം വെളിവാക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മിഷനറി അജണ്ടയിൽ തിരുക്കുറൽ തന്നെ കൃത്യമായി ടാർഗറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ടത്. 

ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ചില മിഷനറിമാരുടെ ഭാവനയിൽ വിരിഞ്ഞ 'ആര്യൻ ഇൻവേഷൻ തിയറി' പരിണമിച്ച്, തിരുക്കുറലിന്റെ ക്രൈസ്തവൽക്കരണ ശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് ഊർജ്ജമുൾക്കൊണ്ട്, ഇങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്ത്യൻ - ദ്രാവിഡ രാജ്യത്തെ ഭാരതത്തിൽ നിന്ന് മുറിച്ച് മാറ്റണം എന്ന വാദത്തിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നത്.

'സൗത്ത് ഇന്ത്യയുടെ ക്രൈസ്തവവൽക്കരണവും, വിഭജനവും' എന്ന വമ്പൻ പ്രോജക്ടിലെ മർമ്മമാണ്, കൃത്രിമമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട 'തമിഴ് ഭാഷ ദുരഭിമാന'ത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച് നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന, തിരുക്കുറൽ പോലുള്ള തമിഴ് രചനകളുടെ അന്യവൽക്കരണവയും തുടർന്നുള്ള ക്രൈസ്‌തവതയിലേക്കുള്ള സ്വാംശീകരിക്കലും - separation and appropriation.

ഈയൊരു 'ഗ്രാൻഡ് ഗെയിം' തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, അതിനെ അതെ നാണയത്തിൽ തിരിച്ചടിച്ച്, അതായത് തമിഴിനേയും സംസ്കൃതത്തെയും ഒരേപോലെ ഉന്നത സ്ഥാനത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ച്, ഒരേ പോലെ ബഹുമാന്യ സ്ഥാനം നൽകികൊണ്ട്, അങ്ങനെ ആ വാദത്തിന്റെ  മുനയൊടിച്ച്, ഭാരതത്തിന്റെ ഐക്യവും അഖണ്ഡതയും നിലനിർത്താനുള്ള, കൃത്യമായ പ്ലാനിങ്ങോടെയുള്ള ബോധപൂർവ്വമായ ശ്രമമാണ് നമ്മൾ ഈയിടെയായി കാണാൻ തുടങ്ങിയ മോദിയുടെയും, ഭാരതീയ ജനത പാർട്ടിയുടെയും ‘Tamil Push’ന് പിന്നിൽ.

This is the Save-Indian-Unity project Modi and co. subtly carrying foreword.