ബാഹുബലി സിനിമ ചിലരെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നത് എന്ത്കൊണ്ട്

ബാഹുബലി സിനിമ ചിലരെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു.

ബാഹുബലി സിനിമയെ കുറിച്ച് മാധ്യമം പത്രത്തിൽ വന്ന ഒരു ലേഖനം വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു കൗതുകമാണ് ഈ പോസ്റ്റിനാധാരം.

" 'പോക്കീ മോൺ ഗോ' കാലത്ത് ഇന്ത്യൻ ഇതിഹാസങ്ങളായ രാമായണവും മഹാഭാരതവും സൂത്രത്തിൽ ഒളിച്ചു കടത്തുകയാണ് ബാഹുബലി ചെയ്യുന്നത്"

എന്ന വരിയാണ് അതിലെ ഹൈലൈറ്റ്.

രണ്ടാമൂഴം വിവാദം രണ്ടാംഘട്ടം ചൂടുപിടിക്കുന്ന ഈ ദിവസങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത് എന്നത് വെറും യാദൃശ്ചികതയായിരിക്കാം. മഹാഭാരതം സംഘപരിവാറിന് ആരും തീറെഴുതിയിട്ടില്ല എന്നും, അത് ഇന്ത്യൻ ജനതയുടെ പൊതു സാംസ്‌കാരിക പൈതൃകം ആണ് എന്നുമെല്ലാം രണ്ടാമൂഴം വിവാദത്തിൽ എല്ലാ നിറങ്ങളിലുംപെട്ട മതേതര വാദികൾ ഘോരഘോരം ഉദ്‌ഘോഷിക്കുന്ന സന്ദർഭമാണിത്.

അതേ സമയത്ത് തന്നെയാണ് മഹാഭാരതം ഒളിച്ച് കടത്തുന്നു എന്ന ആരോപണം ബാഹുബലി സിനിമക്ക് മേൽ കേരളത്തിലെ മതേതര വാദികളിൽ പ്രമുഖരായ ജമാഅത്തെ ഇസ്ലാമിയുടെ മുഖപത്രമായ മാധ്യമം ആരോപിക്കുന്നത്. ആട്ടിന്തോലിട്ട മഹാഭാരതപ്രേമികൾ സ്വയം തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ദർഭം കൂടിയാവുകയാണിത്.

കേരളത്തിൽ മാത്രമല്ല ബാഹുബലി 2 ഇറങ്ങിയതിന് ശേഷം ഇന്ത്യയിലോട്ടുക്ക് നടന്ന ഒരു ചർച്ചയാണിത്.

എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കും നമ്മുടെ ലെഫ്റ്റ്-ലിബറലുകൾക്കും സ്വയംപ്രഖ്യാപിത മതേതരന്മാർക്കും ബാഹുബലി സിനിമയോട് ഇത്ര വിരോധം?

ഇന്നും ഇവരുടെ പ്രധാന ആരോപണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് തൊണ്ണൂറുകളിൽ ദൂരദർശനിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്ന രാമായണവും മഹാഭാരതവും ദേശീയതയുടെ ഒരു പുത്തനുണർവിന് കാരണമായിരുന്നു എന്നത്. അവരുടെ തിയറി പ്രകാരം അന്ന് തുടങ്ങിവച്ച ആ തരംഗം ആണ് ബാബറി മസ്‌ജിദിന്റെ തകർച്ചയിലേക്കും, ഇന്ന് കാണുന്ന വിധത്തിലുള്ള ബിജെപിയുടെ വളർച്ചക്കും എല്ലാം തുടക്കം കുറിച്ചത്.

ട്രോയ്, ഗ്ലാഡിയേറ്റർ പോലുള്ള ഹോളിവുഡ് വമ്പൻ 'വാർ മൂവി'കളോട് കിടപിടിക്കുന്ന ഇന്ത്യൻ ദൃശ്യ വിസ്മയം എന്ന് ബാഹുബലിയെ ബിബിസി പോലും വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ ദേശീയതയുടെ കരുത്താർജ്ജിച്ച ഒരു പുതിയ തരംഗം ആണ് അന്നത്തെ പരാതിക്കാർ ഇന്ന് ഭയപ്പെടുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷയിൽ മഹാഭാരതവും രാമായണവും ഒളിച്ചു കടത്തുകയാണ് ബാഹുബലി ചെയ്തതെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ മഹാഭാരതവും രാമായണവും തന്നെയാണ് ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ അണിയറയിൽ ഒരുങ്ങുന്നത്. അതാണ് ഇവരെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നത്. അതിന് കാരണമായിരിക്കുന്നത് ബാഹുബലി ആണെന്നതാണ് അതിനോടുള്ള വിരോധത്തിന് കാരണം.

ട്രോയും, ഗ്ലാഡിയേറ്ററും, 300 ഉം പോലുള്ള സിനിമകൾ ഗ്രീക്ക് സംസ്കാരത്തിന്റെ സ്മരണകളാണ് ഉയർത്തുന്നത്. മമ്മി സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ ഈജിപ്തിന്റെ പൗരാണികത കൂടിയാണ് ഒരു പ്രേക്ഷകനിലേക്ക് വരുന്നത്. അതുപോലെ ചൈനീസ് മാർഷ്യൽ ആർട്സ് സിനിമകൾ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് തനത് ചൈനീസ് സംസ്കാരവുമാണ്.
ഈ ഗണത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലുള്ള പ്രാതിനിത്യം ഇന്ത്യക്കിതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ആ ശൂന്യത നികത്താൻ ഇന്ത്യ ഇപ്പോൾ സജ്ജമായിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ബാഹുബലിയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര വിജയം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഹോളിവുഡിനെ അവരുടെ തന്നെ തട്ടകത്തിൽ നേരിടാൻ ഇന്ത്യൻ സിനിമ തയ്യാറായി എന്നത്തിന്റെ വിളംബരമാണ് ബാഹുബലി എന്നാണ് ബിബിസിയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ തന്നെ പറയുന്നത്. ബിബിസി ഇന്റെർവ്യൂവിൽ രാജമൗലി പറയുന്നത് സൂപ്പർ ഹീറോകൾക്ക് യാതൊരു ക്ഷാമവുമില്ലാത്ത ഒരുപാട് ഇതിഹാസങ്ങളും ചരിത്രവും സ്വന്തമായുള്ള ഭാരതത്തിന് ബാറ്റ്മാന്റെയും സൂപ്പർമാന്റെയും പുറകെ പോകേണ്ട കാര്യമില്ല എന്നാണ് (ലിങ്ക് കമന്റിൽ). അത് തന്നെയാണ് ഇനി വരാൻ പോകുന്നതിന്റെ സൂചന.

നമ്മുടെ ലെഫ്റ്റ് ലിബറൽ-ഇൻഡോളജിസ്റ്റുകളുടെ പ്രധാന വാദങ്ങളിലൊന്നാണ് ബ്രിട്ടീഷ് കാർ വരുന്നതിന് മുൻപ് ഇന്ത്യ ഇന്ത്യയായിരുന്നില്ല എന്നത്. 

പരസ്‌പരം പോരടിക്കുന്ന സ്വാർത്ഥന്മാരും കഴിവുകെട്ടവരുമായ നൂറ് കണക്കിന് രാജാക്കന്മാരുടെ കീഴിലുള്ള വെറും നാട്ടുരാജ്യങ്ങളെ ആദ്യമായി ഒന്നിച്ച് ഇന്ത്യയാക്കിയത് ബ്രിട്ടീഷ്കാർ ആണത്രേ.

ഇന്ത്യക്ക് അഭിമാനിക്കത്ത ഒരു പൈതൃകമില്ല എന്നാണ് അവർ എന്നും ഉന്നയിക്കുന്ന വാദം. തെരുവ് വഴക്കുകളിൽ എതിരാളിയെ തന്തയില്ലാത്തവനെ/ളെ എന്ന് വിളിച്ച് മാനസികമായി തളർത്തുക എന്ന തന്ത്രത്തിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച രൂപം തെന്നെയാണിത്. ഇന്ത്യക്ക് ദേശീയതയും ദേശീയപാരമ്പര്യവും ഇല്ല എന്ന് എം.ജി.എസ്. നാരായണനെ പോലുള്ളവർ പറയുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. മൗര്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂപടം എടുത്ത് നോക്കിയാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമേ അവർക്കുള്ളൂ.

എല്ലാ മേഖലയിലും എന്ന പോലെ ഇന്ന് വരെയുള്ള നമ്മുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ബോളിവുഡിലെ സിനിമകൾ എടുത്താലും ഈ ഒരു തിയറി നിലനിൽക്കുന്നത് കാണാം. 'ടോപ് ഇന്ത്യൻ ഹിസ്റ്ററി മൂവീസ്' എന്ന് ഗൂഗിളിൽ സെർച്ച് ചെയ്‌താൽ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയിൽ പെടും. സ്വാതന്ത്ര്യ സമരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സിനിമകളും മുഗൾ കാലഘട്ടം വരെയുള്ള സിനിമകളും മാത്രമേ ആ ലിസ്റ്റിൽ കാണൂ. ഗാന്ധി ,മുഗൾ ഏ അസം, ജോധാ അക്ബർ, ബാജിറാവു മസ്താനി അങ്ങനെ പോകുന്നു ആ ലിസ്റ്റ്. 1500കൾക്ക് മുൻപ് ഇന്ത്യ ഇല്ല എന്നാണ് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത് ബോളിവുഡിന്റെയെങ്കിലും നിലപാട്. നമ്മുടെ മലയാളി സംവിധായകൻ സന്തോഷ് ശിവന്റെ ബോക്സോഫീസ് പരാജയമായിരുന്ന ഷാരൂഖ് ഖാൻ ചിത്രം അശോക ആണ് ഇതിനൊരേയൊരു അപവാദം.

മുഗൾ ഭരണത്തിന് പുറകോട്ട് സഞ്ചരിച്ചാൽ ബൃഹത്തായ ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ ഒരുപാടു കാണാൻ സാധിക്കും. പൗരാണിക ഭാരതത്തിന്റെ സുവർണ കാലഘട്ടമെന്ന് വിശേഷിക്കപ്പെടുന്ന ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യം, ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യന്റെയും, അശോക ചക്രവർത്തിയുടെയും കരുത്തുറ്റ മൗര്യ സാമ്രാജ്യം, സൗത്ത് ഈസ്റ്റ് ഏഷ്യ വരെ കീഴടക്കിയിരുന്ന ചോള സാമ്രാജ്യം എന്നിവ ഏതാനും ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രം. അവിടെനിന്നും ഇതിഹാസത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ രാമായണവും മഹാഭാരതവും.

ബോളിവുഡ് തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ മടിച്ചിരുന്ന ഈ അക്ഷയ ഖനിയിലേക്കുള്ള വാതിൽ ആണ് ഇപ്പോൾ ബാഹുബലി ഇന്ത്യൻ സിനിമക്ക് മുന്നിൽ തുറന്ന് വച്ചിരിക്കുന്നത്. ബൃഹത്തായ ഇന്ത്യൻ പൈതൃകവും രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പുഷ്ടമായ പൗരാണികതയും ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഇനിയാണ് അവതരിപ്പ്പിക്കപ്പെടാൻ പോകുന്നത്. ലോർഡ് ഓഫ് ദി റിങ്‌സ്, ഗാർഡിയൻ ഓഫ് ദി ഗാലക്‌സി തുടങ്ങിയവയുടെ ലീഗിലേ കകുള്ള ഇന്ത്യൻ സിനിമയുടെ രാജകീയ പ്രവേശമായിരുന്നു ബാഹുബലി.

മുഗൾ സുൽത്താന്മാർക്ക് ഇന്ത്യൻ രാജകുമാരിമാരോടുള്ള അവിഹിത ബന്ധങ്ങളുടെ കഥ പറയുന്ന ചരിത്രത്തിനപ്പുറത്തേക്കുള്ള ഇന്ത്യൻ ചരിത്രം പറയുന്ന സിനിമകൾ ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല എന്ന് വാശിയുള്ള പലർക്കും അങ്ങനെയാണ് ബാഹുബലി കടുത്ത നിരാശ സമ്മാനിക്കുന്നത്.

Tail Piece: സിനിമയിലെ ക്രൈസ്തവ ബിംബങ്ങൾ എന്ന, ഒരു പക്ഷെ ആദ്യമായി ഒരു മലയാള സിനിമയെ കുറിച്ച് റിവ്യൂ വന്നത് അങ്കമാലി ഡയറീസിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു. അന്ന് സിനിമയെ സിനിമയായി കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞു ഭൂകമ്പമുണ്ടാക്കിയ മാന്യദേഹങ്ങളെ സ്മരിച്ച് കൊണ്ട് വേണം ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചവസാനിപ്പിക്കേണ്ടത്

AAP: Election debacles to corruptions. Is it the end of a Great Indian Dream?

When Aam Admi Party was launched formally on 26th Nov in the year 2012 it was considered nothing less than the fulfillment of the hope of a whole nation, especially of its youth. The party which had taken its inspiration from the veteran activist Anna Hazare’s anti-corruption movement called 'India Against Corruption' was looked upon as a much awaited remedy for the corruption prevalent in the nation and especially in its political sphere.

Reeling from the doom and gloom casted by the ten long years of two consecutive UPA governments, with its later installment even gaining the name ‘the mother of all corrupt governments’, the nation was desperate for an alternative for all the existing political outfits. It was then that the Anna Hazare movement and later its offshoot the AAP caught the imagination of the country. The Indian youth were literally pouring in from across the globe to join the Aam Aadmi Party, leaving behind their fat pay-cheques with a single dream of playing a role in cleansing the corrupt systems of their country.

It was a euphoria. Everybody thought at the minimum that this new party which will force other big players in the Indian political system to change themselves into a much cleaner way. And hence there was a hope that a new era of clean politics will herald in the Indian political horizon.

But today after five years from its inception and two years into power in Delhi, AAP stands discredited leaving those who had placed their trust in it utterly disappointed. The Delhi MCD results which came on 26th of April 2017 and the result of the by-poll of Delhi’s Rajauri Garden couple of weeks earlier to it are the proof enough to suggest that AAP has became a huge failure and disappointment as a party which will need to struggle even for its very survival now.

 

Now the only question remains to be answered is that:

Is it the end of AAP? 

Is it the end of an Indian dream about a catalyst for a corruption-free India?

There are majorly two factors which have contributed to this meteoric rise and fall of AAP. One factor for its fall or rather for its growing irrelevance is the emergence of a much cleaner, able and proven BJP under the leadership of an even cleaner and proven taskmaster Modi into the leadership of the nation.

And the second reason for its abrupt fall, which is the most obvious one, is in the way the party conducted itself in the last 2 years after storming into power in Delhi with a whopping 67 out of 70 seats. People of Delhi had voted AAP solely for a better and corruption-free governance. But unfortunately which turned out to be the last thing in Kejriwal’s list of priorities in which his Prime Ministerial ambition was on top of everything. And in the hindsight one can see that on top of everything the noise pollution and drama created on every alternative day by Kejriwal, driven by his desire to become Prime Minister as fast as possible, didn’t go down well with the people.

Adding into the woes of AAP is a spate of corruption allegations, latest of the lot being triggered by its own MLA Kapil Mishra against Kejriwal. Even though the mud-slinging within the party is not a new thing for them, this time around it assumes greater significance. May be for the first time it is the self declared anti-corruption crusader Kejriwal himself is under direct and severe attack this time, that too from his own house. 

But it may not be all over yet. The concept ‘Aam Aadmi’ is something India will not love to lose. It was a dream nurtured by the youth of this nation, flourished on the sweat of an army of selfless volunteers. It will be a gross injustice if it is allowed to be high jacked by few individuals including Kejriwal. If AAP is ready to undergo a course correction and willing to go back to its founding principle of anti-corruption and transparency and to get rid of the anti-national tendencies sneaked into it, then they still have a place in Indian politics, be it with a sane Kejriwal or sans a Kejriwal at all.

Why the 10 billion Mohanlal movie should not be titled ‘Mahabharata’

It was a euphoric response from across the nation which greeted the announcement of a Malayalam movie couple of weeks back. It was the mammoth ₹10 billion project with the Malayalam super star Mohanlal in the lead role. The movie is said to be made in all the major Indian as well as global languages. 

The awe factor was not only the jaw dropping budget alone, it was the title of movie which enthused the Indians more, ‘The Mahabharata’. A budget, may be first of its kind in India, which is more than 5 times that of Bahubali with a title Mahabharata is more than enough to set the Indian expectations and admiration soaring high.

But it is a fact that most of the mentioned enthusiastic crowd is not aware of the theme of the movie beyond the title. It will not be untrue if it is said that they are misled by the title. Or rather that is what those behind the project has intended.

The movie is based on a well acclaimed Malayalam novel titled ‘Randamoozham’ which means 'the second turn'. This novel is considered to be the masterpiece of its author M.T Vasudevan Nair who will also be doing the screenplay for the movie as well. The 1984 novel, which has two translations in English with titles ‘Second Turn’ &‘Bhima Lone Warrior’, has won many awards in Malayalam.

The novel is based on how the author wanted to the see events and characters of the epic Mahabharata through the eyes of Bhima. In his way of interpretation, the author has taken the liberty of straying away from the original story line of the epic Mahabharata. The author,fondly called as MT,is someone who is already known for mischievously changing the nature of the well-known characters of the history in his writings. He has a great acumen in painting heroes into villains and vice versa. 

It is not different in this novel too. To name a few instances, Bhima, the central character of the novel ‘Randamoozham’ is not the mighty, respectful, loved by all and dreaded by the enemy Bhima of the epic Mahabharata. If the Bhima of the epic is the epitome of strength, power and victory, then it is the opposite in the case of MT’s Bhima. The thread of the story itself is that the whole world is doing injustice to Bhima by making him a second in everything in his life, be it Draupati’s love or the respect for the valour among Padavas, as the title ‘Randamoozham’ suggests and making him feel inferior. In this novel he is always resentful in the step motherly attitude meted out to him by the life and he transmits only negativity throughout, much to the contrast to the original Bhima in the epic.

It is not only the character of Bhima who is disfigured by MT in the novel. There is no divinity to Krishna in the story as well. He is even picturised as a caste begot who feels satisfied that it is a lower caste Ghatotkacha who died (an upper caste Arjuna is saved!) in the fight against Karna.

<Page reference pic#1 at the end of the article>

Another example is Mata Kunti who is characterized as good as a prostitute or a whore by suggesting how she mothered Bhima from some random forest-dweller, Yudhishtira from Vidhura the brother of her husband Pandu and Karna from some charioteer. 

<Page reference pic#2 at the end of the article>

There is already a controversy raging in Kerala on naming the movie as Mahabharata. It is also doubtful that the cheerful lot who lauded the announcement of the movie earlier will still favour naming it Mahabharata after knowing that it is not the Mahabharata that India reveres, or rather when realizing that it is just a tiny piece taken out of the revered epic and reshaped into something else. 

But the point not to be missed here is that nobody is against the novel ‘Randamoozham’ or making it into a film. Only issue is in naming the movie as Mahabharata.

The main argument at this point is that adaptation of a novel which deals with a few leaves taken from the epic should not be called Mahabharata, instead it should either retain the original title or anything else other than that of the epic. 

Neither anyone is averse to the use of the name ‘Mahabharata’ nor anyone is against the freedom of the writer to depict the Bhima and other characters of Mahabharata in his own way. Only issue everybody is raising is that if you call something Mahabharata and want to show the world it as Mahabharata (producers have announced this to be a global project) then it should be Vedavyasa’s epic Mahabharata only. Any adaptation twisted or not should use some other name.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Page reference Pic#1: A caste begot Krishna draws satisfaction from the death of Ghatotkacha because he is from a lower cast!

Page 252, Randamoozham

Reference Pic#2:  Mata Kunti who is characterized as a prostitute by suggesting how she mothered Bhima from some random forest-dweller, Yudhishtira from Vidhura the brother of her husband Pandu, Karna from some charioteer.

Page 284, Randamoozham